بشارت داده كه روى زمين را پر از عدل و داد خواهد كرد . و از محلى خروج خواهد نمود كه در مغرب اقصى قرار دارد . ده تن از مردان - كه يكى هم عبد المؤمن بود - وقتى اين سخنان را ازو شنيدند به جانبدارى ازو برخاستند و گفتند : « چنين شخصيتى جز در وجود تو نيست . بنابر اين ، تو همان مهدى هستى . » و در اين امر با او بيعت كردند . امير المسلمين وقتى اين خبر را شنيد ، قشونى از افراد خود آماده كرد و براى سركوبى او فرستاد . ابن تومرت وقتى از نزديك شدن سپاهيان امير المسلمين آگاهى يافت به ياران خود گفت : « آنها فقط مرا مىخواهند . و مىترسم كه به جان شما هم صدمه‌اى برسانند . مصلحت در اين است كه من از ميان شما خارج شوم و به جائى دور ازين شهرها بروم كه جان و مال شما سالم بماند . » ولى ابن توفيان ، كه يكى از مشايخ هرغه بود ، به او گفت : « آيا ميترسى كه از آسمان به ما صدمه‌اى رسد ؟ » جواب داد : « نه ، بر عكس ، از آسمان پيروزى و نصرت نصيب شما خواهد شد . » ابن توفيان گفت : « پس از مردم روى زمين ، هر كس كه به سوى ما ميآيد بيايد ، باكى نيست . » تمام افراد قبيله با اين حرف موافقت كردند . مهدى ، يعنى ابن تومرت ، وقتى چنين ديد گفت : « پس مژده باد شما را كه بر اين گروه قليل غلبه خواهيد كرد و پيروزى خواهيد يافت . بعد ، دولتشان را مستأصل خواهيد نمود و سرزمين آنها را